S =^.^= 的个人资料SaKuRaDa照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
SaKuRaDa11月11日 วานเน้วานเน้ ฆ่าพระเจ้า ตื่นนอนสูดสาย
ตั้งนาลิกาว๊าย ตั้งเเต่ 6.30 หวางว่าจะไปอาว
ซาปอนเซ่อ ต้างเเต่ช้าว
เนื่องจากเหตุที่ว่า ฆ่าพระเจ้าด้ายรับข่าวร้ายมะคืนว่า
น้องตื๊ด ที่ฆ่าพระเจ้ามอบหมายห้ายปายอาวซาปอนเซ่อน้านม่ายสามารถปายด้าย
ฆ่าพระเจ้ารู้ข่าวดังน้าน ฆ่าพระเจ้าก้อรีบกระเสือกกระสนเเละทุรนทุราย
อานนั้นเว่อร์ปาย
ฆ่าพระเจ้า ก้อโทรหาน้องตื้ดอีกคนนึง ก้อปากดว่าน้องตื้ดอีกคนนึงน้านก้อม่ายว่าง
ฆ่าพระเจ้าสลดใจยิ่งนัก
เนื่องจากเป็นเวลา 2 ทุ่มเเล้น
ซึ่งยากเหลือแก่การมอบหมายงาน ภาษาทางการเรียกว่าโบ้ย
ให้กับคนอื่น
ทำให้ฆ่พระเจ้า ต้องตกอยู่ในสถานการณ์เน้เปนครั้งที่สองคือ
ต้องปายอาวซาปอนเซ่อร์เอง
อาวเป็นว่าฆ่าพระเจ้าจะตื่นอนซะทีล่ะนะ
ตื่นนอนตอน 9 โมง
ฆ่าพระเจ้ากัวบริษัทที่ฆ่าพระเจ้าปายเอาสปอนเซ่อร์ ชื่อบริษัทโปลิฟาร์ม นั้นจะหาว่า
ฆ่าพระเจ้าเเต่งกายผิดระเบียบ
ฆ่าพระเจ้าจึงล่อชุดนิสิต ทีเเรกฆ่าพระเจ้าจะผูกไทด์ด้วยนะ กัวเค้าว่าจัด
ปายๆมาๆไม่อาวดีกว่า
ที่ตั้งบอริสาดน้านไกลกว่าราม2ซะอีก
ฆ่าพระเจ้าต้องนั่งรถเมล์จากประตูน้ำ ไปลงเเยกบางนา
ขอบคุณน้องเเม้ว ที่ชี้นำทางสว่างเเก่ฆ่าพระเจ้ามา ณ ที่นี้ด้วย
พอถึงเเยกบางนา ข้าพเจ้าดีจายมากมาย
หารู้ไม่ว่ามานอีกโคดไกลกว่าจะถึงกม.13
ก้อปายต่อเเท้กซี่ โชเฟอร์ชวนคุยเยอะมาก
เเล้วเราก้อตกอยู่ในที่นั่งลำบาก
เพราะหลง.....
ตอนหลงก้องงๆ เเท้กซี่จะมาถามกรูทำไมฟร้าเนี่ย
กรูก้อไม่รู้เหมือนกานหน่า
.....
สักพัก ก้อเลยโทรถาม ทำมายShow เฟ่อร์ ช่างมีคอมมิวนิเคชึ่นดีเช่นนี้
คุย3คำรู้เรยอยู่หนาย
ทีกรูน๊า ถามตั้งนานม่ายรุเรื่องเรย สกิลต่ำเเน่เรยตรู
....
ในที่สูด
ก้อมาถึง โปลิฟาม
ก้อม่ายมีอาราย ด้ายเงินซาหนับซาหนุน มา 3 เเสน
สต. เเล้วก้อนั่งเเท้กกลับซะง้าน
ขากลับมาต่อรถไฟฟ้าอ่อนนุช
เหนื่อยเเฮ่กๆ
กลับมาหมดเเรง นอนเดี้ยง
ตื่นมากะออกไปเดินเล่นสยามอีก
เพราะทีเเรกนัดเพื่อนๆ ว๊าย
อ่ายกล้วย ม่ายยอมบอกเราว่าเเคนเซิ่น
เราเกือบไปเเกร่วเเล้วนะ รุมะนี่
เราก้อเรยต้องโทรไปหาอ่ายต่อ เนื่องจากกัวเปนความผิดฐานไม่ยอมโทรเเคนเซิ่น
ทามมายทุกคนคิดว่าเรารู้หมดเเร้นฟร้า
- -''
สรุป อดเจอกานนะ
อดกิน อดอ้วน(กว่านี้) อดร้องเกะ ...
ม่ายเปนราย ท้อปชวนไปบ่อยเเร้น
เเถมช่วงเน้ช็อต
ขาดเงิน ขาดความรัก
อยู่บ้านเรยดูหมอโฮจุน
พายายามปริ๊นงาน
ปริ้นไม่ได้ โอ้โน่
เรยเล่นเอ็มซ้าเรย
อยู่หน้าคอมมา 6 ชม.เเระ
ปายดีกั่ว
ว๊าย มาบ่นหม่าย
8月27日 ส่งเพื่อน...เทวตอนเช้า ในห้องนอนตื่นมานมืดๆ
จิงๆเเล้วปิดม่านอยู่
เสียงโทรศัพท์ดังกริ๊งๆๆ ตอนนั้นประมาณ 6.30 น.ได้
เราก้อตื่นมารับ
ก้อนึกว่าใคร
ที่ไหนได้เเม่โทรมาบอกให้ไปช่วยเก็บผ้าที่ตากไว้
ก้อเดินด้วยอาการสะลึมสะลือ ไปเก็บผ้า
ตอนที่เก็บผ้า นึกถึงละครเกาหลี
ที่มานชอบออกมาตากฝน
ดีจัง ฝนปลอยๆ
มีลมพัดเบาๆ ดูเป็นวันพักผ่อนดี
เก็บผ้าเสร็จก้อลงมาในห้อง
เลยไม่นอนต่อดีก่า
นั่งนึกๆไปสับดานี้มีอะไรๆเกิดขึ้นมากมาย
ดูทุกอย่างผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตั้งเเต่วันจันทร์ ก้อได้ไปซื้อโทรศัพท์มือถือกะน้องกอล์ฟ
วันอังคารก้อได้ไปงานเลี้ยงส่งเทว
คู่รีเสิดสุดเลิฟ ดีกรีเหรียญทองอันดับ 1
เทวจะไปอเมริกา
คิดๆเเล้วก้อใจหายเหมือนกัน
เพราะตอนปี4เมทเทค เราใช้ชีวิตอยู่กะเพื่อนคนนี้มากที่สุดเรยม๊าง
ไม่เว้นวันหยุดเสาร์อาทิตย์
มันน่าเเปลกตั้งเเต่เเรกเเล้วล่ะ
เพราะตอนปี1 เราก้อกลับกับเพื่อนคนนี้บนรถเมล์
กลับได้2-3 ครั้ง
ก้อรู้ข้อมูลกันเเละกันมากพอสมควร
เทวเป็นเยาวชนดีเด่นที่บดินทร์เดชา
เข้ามาด้วยคะเเนนเอนทรานซ์อันดับ1 ข้อคณะเเละสาขาวิชาเทคนิคการเเพทย์
เทวเป็นเด็กกิจกรรมเหมือนเรา
เพียงเเต่ว่าคนละเเนวเท่านั้นเอง เทวชอบงานวิชาการเเละงานสโมสรนิสิต
เเต่เราชอบงานอิสระ ออกค่าย เเละทำงานนอกคณะมากมาย งานในคณะจะช่วยเพื่อนมากกว่า
จำได้ว่าวันหนึ่งเคยถามเทวว่า
ทำไมนายต้องมาเข้าคณะสหเวชฯด้วยล่ะ ทำไมนายถึงไม่เลือกหมอ ทั้งที่คะเเนนถึง
เทวบอกว่าเทวเลือกเรียนอะไรก้อได้ เเต่ถ้าเรียนเเล้วสิ่งนั้นก้อควรจะเป็นเลิศ
เราก้อเข้าใจเเล้วล่ะ
มันอาจไม่ใช่เป้าหมายอันดับ1ของเทว เเต่มันเหมือนเราตรงที่ว่าเป็นทางที่เราเลือกเดินเเล้ว
เราไม่ได้เลือกสหเวชฯเป็นอันดับ1หรอก
เราอยากเป็นหมอ เเต่ในเมื่อตอนนั้นโชคชะตาไม่นำพาให้เราได้เป็นหมอ
ทางที่เราเลือกก้อคือคณะสหเวชฯ
นั่นเป็นจุดเริ่ม เทวกะเราคุยกันตั้งเเต่ปี1 ว่า
เนี่ยๆตอนปี3 เห็นพี่เค้าบอกว่าต้องมีการทำวิจัย
เราก้อพูดกะเล่นๆว่า พอถึงตอนนั้นเรา2คนทำวิจัยคู่กันดีมั๊ย
เเล้วก้อตกลงกันตั้งเเต่ตอนนั้น...คงเป็นการจับคู่รีเสิดที่เร็วที่สุดในคณะเเล้วมั๊งนั่น
หลังจากนั้นเรากะเทวก้อไม่สนิทกันมากเท่าไหร่ เเต่ก้อได้อยู่กลุ่มงานใกล้ๆกันตลอดเพราะเทวเลขที่ต่อจากเรา หุหุ
จนปี3 เราก้อได้ทำรีเสิดคู่กัน
นับเป็นที่สุดของรีเสิดเลยล่ะ
เทวเป็นคนที่เเอคทีฟมาก เราก้อเเอคทีฟ เเต่ไม่ใช่ขยันนะ
เทวเป็นคนฉลาดมากๆ เเล้วก้อได้รู้เรื่องราวอะไรเกี่ยวกะเทวมากมาย
นึกถึงวันที่ทำรีเสิด วันนั้นที่ตึกสรีรวิทยา คณะเเพทย์
เรา2คนก้อไปเจาะเลือดหนูที่เลี้ยงไว้ เนื่องจากทำวิจัยกะสัตว์ทดลอง
เเล้วเทวก้อดันไปดันฝาจุกขวดน้ำกินของหนู จนมันเเตกเป็นปากฉลาม
ตอนนั้นเทวมันเรียก เอส ช่วยเราด้วย
เรามองไปเห็นเลือดท่วมอ่างน้ำ
เเละที่มือเทว มีเนื้อบริเวณนิ้วโป้งห้อยอยู่
เราเลยตัดสินใจ รีบไปเรียกเจ้าหน้าที่ของผ้าพันเเผล
เจ้าหน้าที่ก้อเหลือเกิน ไปหาผ้าก๊อซขนาดที่พันนิ้วก้อยมดได้ม๊าง
เราเรยถอดเสื้อกาวน์ เอากาวน์ห่อมือเทวเเล้วพาไปส่งห้องฉุกเฉิน
วันนั้นหมอบอกเทวเอ็นเเละเส้นประสาทที่นิ้วโป้งขาด
เเล้วติดต่ออะไรต่างๆให้เทว
มันก้อเป็นความทรงจำที่เลวร้ายสำหรับเทวเเหละ
เเต่เราก้อดีใจที่ในที่สุดมือเทวก้อกลับมาใช้การได้เหมือนเดิม ไม่งั้นเราก้อคงรู้สึกผิดเหมือนกัน
ว่าทำไมตอนนั้นเราไม่อยู่ใกล้ๆเพื่อนเเล้วคอมปรามว่าอย่าทำเช่นนั้น
รีเสิดเราเป็นรีเสิดที่เริ่มทำคู่เเรกของรุ่น
เเละทำเสร็จเป็นคู่สุดท้ายของรุ่นเเล้วม๊าง
เรยมีเวลาอยู่ด้วยกันนาน
เทวเป็นเพื่อนที่ให้คำปรึกษาต่างๆดีมาก เเละคอยให้กะลังใจเพื่อนๆเสมอ
วันศุกร์ไปส่งเทวที่สนามบิน
เทวคู่รีเสิดเราในที่สุด
ก้อได้ไป Washington DC ซะทีนะ
หลังจากที่โดนคณบดี กักตัวไว้นาน
เราก้อดีใจกะนายด้วยจิงๆ ดีจังในที่สุด
ก้อได้ทำในสิ่งที่ชอบทั้ง2คน
เทวได้ทุนรัฐบาล ไปเรียนที่อเมริกา 5-7ปี มีค่าที่อยู่เเละอาหารพร้อม
ส่วนเราก้อสอบได้เป็นนักเรียนเเพทย์ สมใจทั้งคู่
วันศุกร์ดีใจที่เห็นเทวมีความสุข
เห็นเพื่อนที่ดีที่สุดคนหนึ่ง กะลังจะก้าวหน้าไปอีกขั้นหนึ่ง
วันนั้นคงไม่ค่อยได้คุยเท่าไหร่
เพราะคนมาส่งเทวเยอะมาก
เทวอาจไม่ค่อยมีเวลาร่ำลาเเม่กะพี่ด้วยซ้ำ
ตอนที่เทวเข้าไปในที่รอขึ้นเครื่องบินก้อใจหายเล็กๆ
ป่านนี้เทวคงอยู่ที่อเมริกาเเล้วสินะ
วันพุธก้อประชุมค่ายอนามัย
รู้สึกดีจังใกล้ไปเซอร์เวย์เเล้ว
ดูท่าทางฝ่ายสัมพันธ์ชาวบ้านจะงานหนัก
เเต่ก้อดีที่ปีนี้ทุกคนดูมีความสุขกะการทำงาน
วันพฤหัสก้อไปเป็นกรรมการ Singinx ที่คณะเเพทย์มา
ขำดี กับคนที่ขึ้นไปร้องเพลงขำๆ เเบบมีความสุข
เเม้จะไม่เน้นเสียงร้องเเต่ก้อเรียกเสียงฮือฮาได้มากมาย
สนุกดีๆ อ่อวันนั้นก้อได้รู้จัก อู๋ Shi bandบันชี
เเล้วก้อน้องเฟิร์สเพื่อนน้องหยกที่ชมรม ที่มาเป็นกรรมการด้วยกัน
วันเสาร์ก้ออยู่บ้านทั้งวัน
เช่นเดียวกับวันนี้
พรุ่งนี้ก้อต้องไปเรียนอีกเเล้วล่ะ
ปี3 ดูการเรียนหนักขึ้น วันอยู่เเต่ในห้องๆเดียว
ดูสังคมเเคบลงๆจิงๆ
เนี่ยก้อป่านมิดเทอม ไม่สิ ไฟนอล5วิชา
ไปตอนเดือนสิงหา
ป่านมาอีก2บลอค ยังไม่ได้อ่านหนังสือเรย
สงสัยต้องเริ่มอ่านเเล้ว
ไม่งั้นเด๋วไม่ทันเเน่เรย ทำไงดี
ช่วงเน้ยังขี้เกียดอยู่เรย
เเถวง่วงนอนก้อเร็ว ตื่นก้อสาย
โอ้ย....สุดๆของความขี้เกียจเเล้ว
สงสัยต้องคิดถึงคนไข้ในอนาคตเเล้วกัดฟันอ่านเเล้วมั๊งเนี่ย เฮ้อๆๆ
อยากเลียนเเบบหมอโฮจุนม่าง
พูดได้ทีเปนฉากๆ เเถมรักษาคนไข้ รู้ indication ต่างๆมากมาย
รักษษคนไข้เเบบมีจิตวิญญาณความเป็นเเพทย์จิงๆ
ที่สำคัญมีคนมาชอบมากมายๆ ฮ่าๆๆ น่าอิจฉายิ่งนัก
เเต่เรื่องนี้ดีจิงๆนะ
สะท้อนชีวิตการเป็นเเพทย์เพื่อชุมชนได้ดีเลยล่ะ
6月23日 อัพเเอนด์ดาวน์วันนี้กลับมาอัพได หลังจากเปิดเทอมไปเเล้วราวๆ เดือนเสดได้
ขึ้นมาปี3 ชีวิตเปลี่ยนไปบ้าง
เเต่วงเวียนชีวิตก้อยังคงเหมือนเดิม
ตื่นเช้า อาบน้ำ นั่งรถไปเรียน เรียน พัก เรียน เลิกเรียน ทำกิจกรรม กลับบ้าน กิน อาบน้ำ เล่นเอ็ม นอน
เเต่ก้อคงไม่เหมือนเดิมซะทีเดียวนัก
ความรู้สึกต่างๆมากมาย
ความฟุ้งซ่านต่างๆที่เคยคิด
เเล้วก้ออยากจะลืมมันไป
ประกอบกับความรู้สึก ที่เริ่มจะมีความรับผิดชอบมากขึ้น
การที่รู้สึกว่า ทำไมกรุจบเเล้วกรุยังต้องมาเรียน
สิ่งที่คิด มันทำให้เราพยายามเปลี่ยนการกระทำ
ชีวิตที่เราไม่เคยทำ คืออ่านหนังสือนอกเหนือจากช่วงเวลาสอบ
เราก้อต้องมาทำ เพราะรู้อะไรเพิ่มมากมายหลายๆอย่าง
ความคาดหวัง ความรัก ความไม่อยากสูญเสีย เเละการอยากทำอะไรให้คนอื่นบ้าง
เทอมนี้เราเริ่มอ่านหนังสือบ้าง
เเม้มันจะอ่านได้ทีละครึ่งหน้าก้อตาม - -''
เเต่เราก้อจะพยายามต่อไป
2บล็อกเเรกจบไปในสับดาห์ที่ 3 เนื้อหาไม่ค่อยเกี่ยวกับร่างกายเเละโรคเท่าไหร่
เเต่เปนความรู้เชิงระบาดวิทยา การใช้สถิติทางการเเพทย์ เวชศาสตร์ป้องกัน
เป็นเรื่องที่น่าเบื่อทีเดียว เเต่ก้อสามารถผ่านไปได้
สับดานี้มาขึ้นบล็อกใหม่ มีเรียน 3 วิชา
คือ Pathology Immunology Microbiology
เป็นบลอกที่โหดอยู่
ปาโถ นี่ อาจารญ์ใช้การสอนเเบบใหม่
คือให้นิสิตเรียนเอง อ่านเอง เเล้วเข้าใจอย่างไรก้อไปพูดให้อาจารย์ฟัง
ถ้าถามอาจารย์จะไม่ตอบ เเต่ถ้าพูดผิดอาจารย์จะเเก้ให้
ตามความเห็นเรา เราไม่เห็นด้วยเท่าไหร่หรอก
เราคิดว่าการที่อาจารย์สอน มันเปนสิ่งที่ได้จากประสบการณ์ของอาจารย์
ซึ่งมันหาไม่ได้ในtextbook
คราวนี้หัวบานเรยตรู.......อ่านกันเเทบไม่ทัน
ปีนี้เรียนทุกวัน 8 โมงเช้าถึง 4 โมงเย็น
ยกเว้นพุธบ่ายที่ว่าง
จัดว่าหนักมาก เมื่อเทียบกับหน่วยกิตอันน้อยนิด เเต่เวลาเท่าเดิม
เฮ้อๆๆๆๆ
เทอมนี้ทำกิจกรรมมากมาย
หลังรับช่วยอ๊อกทำรองประธานโครงบริจาคเลือด
ไปสัมมนาค่ายอนามัยมา ก้อคุยกะน้องๆ
เเล้วน้องบอก ให้เราช่วยเป้นเฮ้ดคณะแพทย์
เเต่ก้อดีนะเป็นเกียรติสูงสุดจิงๆ
เพราะเราว่าการที่จะได้ตำเเหน่งนี้มา ก้อคงต้องได้รับการเชื่อถือเเละไว้วางใจจากน้องๆมากมาย
ใครจะคิดว่าครั้งหนึ่ง
เราเคยเป็นเฮ้ดคณะสหเวชฯมา
ตอนนั้นความหวังที่จะได้เป็นหมอก้อยังศูนย์อยู่เรย
เเต่ตอนนี้เราได้เป็นนิสิตเเพทย์ ได้รับความไว้วางใจจากน้องๆ
เราจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุด เราจะช่วย ไอ้ท้อป ผอค.อย่างสุดความสามารถ
...
ล่าสุดเรารับเเสดงละครงานอินเดียน
เป็นฉากต่อสู้
ดีเหมือนกัน อยากทำงานนี้มากๆ ทีเเรกนึกว่าจะไม่ว่างทำ
...
สุดท้ายงานประจำคือ ร้องเพลงประสานเสียงเนื่องใจพิธีพระราชทานปริญญาบัตร
ปีนี้อยากร้องมาก เพราะอย่างน้อยก้อได้ร้องเพลงให้น้องที่อยู่ปีติดกัน
ทั้งคนที่สนิท ไม่สนิท เเละคนที่เรารู้สึกดีๆ เเละยังคงรู้สึกดีๆเสมอ เเม้ว่าคนนั้นจะเปลี่ยนเเปลงไปอย่างไร
อยากร้องให้น้อง ที่อยู่ปีติดกัน คนที่เราเห็นว่าเป้นน้องมาตั้งเเต่เค้าเข้ามา
ดูงานชุกจิงๆ
ช่วงเน้ก้อไม่ค่อยสบายอีก เหมือนอาการของไซนัสอักเสบมันมาอีกเเล้ว
เเต่ยังไม่ชัดเจน งืมๆ
.......
5月23日 วันวนวันนี้ว่าจะไม่อัพซะเเล้ว
เนื่องจากเหนื่อยจัด
2สับดาที่ผ่านมารู้สึกว่าจะเริ่มทำงานเยอะขึ้น
กลับมาบ้านหลายๆวันก้อหลับไปเรย
วันนี้ก้อเช่นกันตื่นเช้ามา
เเทบจะลุกไม่ขึ้น
มันรุสึกอ่อนล้า
ก้อเรยเรียกเเรงซะหน่อยโดยซิทอัพไปหลายที
เเล้วก้อลุกขึ้นมา
ออกจากบ้านไปตัดผม
เเล้วก้อกลับมาสระผม อาบน้ำไปมหาลัย
ระหว่างรอรถเมล์ก้อเจอน้องเเนน อักษร
ก้อคุยกันตั้งนาน กะว่าจะไปมหาลัยด้วยกัน
ก้อทีเเรกจะขึ้น 73 น้องเเนนดันบอกว่าข้างหลังเป็น 204หรือป่าว
เราก้อบอกอาจจะใช่ ก้อเรยไม่ขึ้น73
พอรถสีเเดงคันนั้นผ่านมาปรากฏเป็นสาย 72
โอ้ย เรยรอต่อ โชคดีไม่นานเท่าไหร่
ก้อเรยขึ้นไป เเล้วคุยกะน้องเเนน พ่อน้องเเนนเค้าเป็นอัมพาตครึ่งซีกอ่ะ
น่าจะเป็นชนิด Contralateral hemiplegia
น่าสงสาร ก้อเอาใจช่วยให้มีกำลังใจมากๆ จะได้อาการดีขึ้น
น้องเเนนลงที่สยาม
เเต่เราไปลงที่สนามกีฬาฯ
ก้อเอาชีทไปให้น้องเเอน
ไปนั่งพักเเป๊บนึง
เเล้วไปสยาม เอาของไปให้น้องที่อาร์ทเเฮร์สยาม
เเล้วเราก้อมานั่งกินข้าวี่ทันตะ
นั่งกินอยุ่
อ้าว...นั่นเเอ้มนี่นา
เเอ้มก้อมานั่งกินกะเรา เเล้วมีเพื่อนเเอ้มมานั่งกินอีกคน
เเอบเเค้นเเอ้ม...รีบบอกก่อนเรยว่าเราเปนเพื่อน..ไม่งั้นจะเนียนเป็นเด็กซะเรย
โกดๆๆๆ
เรากินเสด เเต่เเอ้มเพิ่งกินเอง เราก้อต้องรีบไป รพ.เเล้ว
ใกล้เวลานัด ที่ป๋าเเนทบอก
เรยรีบนั่งสามล้อไปที่ รพ. ไปถึงก้อเพิ่งรู้ว่า
ต้องไปline เเถวน้องไปหาอาจารย์
ก้อไปถึงเพิ่งรุงานนี่เอง
เค้าต้องการให้เราพาน้องๆปี1ไปพบอาจารย์ เพื่อให้คำเเนะนำเกี่ยวกับ
ความภาคภูมิใจในเเพทย์ จุฬาฯ เเละการดำรงชีวิต
เราก้อพาน้องปี1 กลุ่ม13 ไปที่ตึกสิรินธร
เป็นภาควิชาศัลยศาสตร์
เเอบดุน้องๆ เนื่องจากตอนเดิน น้องๆดันจับกลุ่มเดินคุยเสียงดัง
ไอ้เราก้อเตือน น้องครับ นี่เข้าเขตหอผู้ป่วยเเล้วนะครับ
น้องๆอย่าส่งเสียงนะ คนไข้จะได้ไม่ถูกรบกวน
เราพูดเสดน้องนิ่งได้ 5 วินาทีเศษ มันก้อคุยกันอีกเเระ
จนอาจารย์ที่เค้าเห็นเราพูด บอกว่า ดูน้องๆดิ ยังคุยไม่เลิก
เราก้อเอาเหอะ ช่าง
ไปถึงภาคศัลยศาสตร์ก้อไปเรียกอาจารย์โสภาคย์
อาจารย์ก้อกะลังกินข้าว
รอปามาน20นาที ที่เเท้อาจารย์ก้อนึกว่ากลุ่มอาจารย์ยังไม่มา เพราะตอนเราเข้าไปตามอาจารย์
อีกกลุ่มก้อบอกมาพบอาจารย์อีกคน
พออาจารย์ออกมาก้อไปเดินดูภาควิชา
เเล้วอาจารย์ก้อให้ข้อคิดเกี่ยวกับชีวิตการเป็นเเพทย์.......
"พวกคุณจำคำผมไปตลอดเรยนะ......เป็นหมอเนี่ย อย่ามองว่าคนไข้เป็น disease เดินมาหาเรา
จงดูเเลคนไข้ทั้งร่างกายเเละจิตใจของคนไข้ อย่างคนไข้เป็นมนุษย์"
เเล้วอาจารย์ก้อพูดข้อคิดอะไรอีกมากมาย
เเล้วพาน้องกลับ อปร
เสดเเล้วก้อไปรับ CR74ที่ตึกอานันทมหิดล
เเล้วก้อไปทันตะอีกรอบ สั่งข้าวป้าเล็ก เตรียมงานรับน้องวันเสาร์
เเล้วก้อนั่งรถเข้าจุฬาฯใหญ่เเล้วเดินมาชมรม
วันนี้ซ้อมหนักเหมือนกัน เเต่ไม่มาก
เเต่ก้อเหนื่อยเเหละ
พอซ้อมเสดก้อไปกินก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่กัน
เเล้วเราก้อกลับบ้าน
มานั่งเล่นๆๆๆๆๆ 5月14日 วันที่เเตกต่าง กับสัปดาห์ที่เหมือนเดิมสับดาที่ผ่านมา ดูราวกับว่ามีเรื่องราวมากมายให้ได้คิด
ให้เราไตร่ตรอง ..... มีหลายความรู้สึกที่เกิดขึ้นมา
วันอังคารที่ 9 พ.ค. ดูเหมือนไม่มีอะไรมากนัก
สิ่งที่เราได้ทำหลักๆในวันนั้นก้อคือได้ไปซ้อมที่ชมรม
สบายดีจัง...ปิดเทอมก้อตื่นทีก้อ10โมง
บ่ายก้อไปซ้อมคอรัสที่ชมรม เย็นก้อไปกินข้าวกัน
ถัดมาวันพุธที่ 10 พ.ค. วันนี้เป็นวันที่ชิลเอามากๆ
ไปเดินสยามเล่น...ด้วยความเปลี่ยวเเละเดียวดาย
555.......เเต่ยังอุดส่าห์ไปเดิน ก้อเดินไปดูหนังสือ เดินดูเสื้อ กระเป๋า
เเต่ยังไม่ได้ซื้อซักอย่าง มะมีตังค์ เหอๆ
เก็บไว้ก่อน ไปนั่งจิบกาเเฟเอสเปรสโท่ทันตะ
เเล้วก้อเเวะไปคณะสหเวชฯ
ไปหาน้องๆ ก้อไปคุยๆกะเอ้ดก้าร์ น้องเเอน น้องต้น ต้องนี น้องฝน
เเละอีกมากมาย ซึ่งขี้เกียดเขียน
ขึ้นไปดูห้องเเลปใหม่มา ก้อโอเคดี เเอร์หนาวชะมัด
เเล้วก้อลงมาเจอน้องจั๊ด สอนเพลงให้น้องๆปี1อยู่เลย
ดีมากน้องเเอบไฟเเรงเอาเมโลเดี่ยนมากดพิชด้วย
เเล้วเราก้อนั่งคุยกะน้องฝ้าย เหมียวเพื่อนเราที่เรียนโทกายภาพ
เเล้วก้อไปคุยกะน้องเจี๊ยบ น้องที่เราสนิท
เเล้วก้อไปเล่นบาสต่อ ตอนเย็นก้อไปกินเชสเตอร์ ชิลลลลจิงๆ
วันพฤหัสที่ 11 พ.ค.ก้อมีเรื่องที่น่าตื่นเต้น
คือเราได้นัดน้องอ้าดไว้ตอน9โมง
คือตั้งใจจะไปประชุมเปิดฝ่ายพัฒน์
ไปๆมาๆ คงเป็นเพราะฤทธิ์ยา ceterizine ซึ่งเป็นพวกยา antihistamine duration 12-24 hr
เเล้วดันมี mild sedative efffect ซึ่งปกติเเค่ คอเฟนิลามีน เราก้อเเทบจะลุกไม่ขึ้นเเล้ว
สรุปวันนี้ตื่นมาบ่ายโมง 20นาที โทรหาน้องอาร์ท เราต้องขอโทดขอโพยเป็นการใหญ่
ให้อ๊อกเอารูปค่ายมาให้ เเต่ก้อไม่ได้ไปเอา บอกเจ๊อรไว้ว่าจะไปก้อไม่ได้ไป
เรยต้องขอโทดมากมาย ......เรยตั้งใจว่าจะไม่ให้เกิดเหตุการณือย่างงี้ขึ้นอีก
จิงๆ เราไม่สบายหนักเเค่ไหน เราก้อยังไม่เคยตื่นสายขนาดนี้มาก่อนเรยนะเนี่ย
ตื่นสายสุดในชีวิตเเล้วล่ะ ขอโทดทุกคนจิงๆ
เเล้วก้อออกมาซ้อมคอรัส วันนี้เรยรู้สึกเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันศุกร์ก้อนัดน้อง ซึ่งยอมสละเวลามาดูหนังเป็นเพื่อนเรา
คือชวนใครก้อไม่สำเร็จอ่ะ เราเองก้ออยากจะดู
ทีเเรกชวนน้องที่อยู่ตอนที่เราซื้อบัตรอ่ะ ก้อบอกไม่อยากดูอีก
ชวนน้องอีกคน อยากดู เเต่ดันไม่ไปดู
ก้อเรยไปดูกะน้องคนนี้ ไปดู MI3มา สนุกดีอ่ะ ขอบคุณมากๆเรย
ที่มาเป็นเพื่อน เกือบเส้าเเน่ะตรู
ตอนเย็นถึงมาพบกะเพื่อนๆที่วันนี้นัดกันไว้
วันนี้ไปกินอาหารญี่ปุ่นกัน จำชื่อร้านไม่ได้ว่ะ ที่MBK อ่ะเเหละ
ไอ้ต้นดูซึมๆไม่รุเปนไร
ใครถามไรก้อไม่ยอมตอบ
เพื่อนๆคนอื่น พัช หน่อง กล้วย ต่อ อาร์ท ทุกคนก้อดูเเฮปปี้ดี
กินเสดไอ้ต้นบอกอยากร้องเกะ
ก้อไปร้องกันที่ชั้น7 เเต่ต้นกลับไม่ค่อยร้อง
เเต่เป็นเพื่อนๆร้องกันมากก่า
มันเลือก2เพลงเป็นเพลงเเนวขอบคุณที่รักกัน
พอถึงเพลงก้อร้องไปครึ่งเพลง เเล้วก้อร้องไห้
เฮ้อ...เปนรายวะไอ้ต้น...
น่าจะระบายให้เพื่อนฟังกัน...เราเห็นมันไม่สบายใจ เราก้อรู้สึกอึดอัด
ไม่สบายใจตามมันไปด้วย
หวังว่าคงไม่เป้นไรนะเพื่อน
อยากถาม...เเต่ก้อคิดว่า อืม เราว่าเรารู้จักนิสัยมัน
ถ้าไม่สบายใจ ยังไม่พร้อมจะบอกมานคงไม่บอก
เเต่ถ้าพร้อมบอก ก้อบอกกรูได้นะเฟร่ย
ตอนนี้ยังกลุ้มอยู่เรย ไม่รุจะเปนไง ถามไรก้อไม่ยอมตอบ เส้าจิงๆ
วันเสาร์ก้อเป็นอีกวันที่สนุกสนาน
ช่วงเช้าเล่นเนท ตอนบ่ายก้อไปซ้อมชมรม เเล้วไปนั่งกินข้าวเย็น
น้านป้าหมุกระเทียม ชื่อร้านเเต่งเองอ่ะ
ป้าที่ร้านเป็นตองป้า มี3คน หน้าคล้ายๆกัน
คาดว่าเป็นพี่น้อง
ไปกัน12คน มีเรา เพลิน ดิว ตาล อู๋ กอลฟ บี๋ ป้าโบ ส้ม โบ๊ท เเตม ไวไว
สั่งข้าวหมูกระเทียมไข่เจียวกัน10คน อีก2คนสั่งกระเพราไข่เจียว
อร่อยดีอ่ะ หมูนุ่มมาก ชอบๆ
กินเสดก้อนั่งรถบี๋ไปดูละครถาปัด
ไปถึงก้อเจอโบทกะพี่ต๊อด เเล้วเเอมก้อตามมา
สรุปคือดูกัน 15 คนได้อ่ะชมรม
ไอ้วี ถาปัด ที่มาขายบัตรอ่ะ บอกมานเล่น
ทามมายเราไม่เหนมานวะ
ถ้าเรียกได้ คงตะโกนเรียกมานเเล้น
อ้ายวี เมิงอยู่ไหนยกมือด้วย
กรุมองไม่เหน จองให้ไกลไปหน่อยว่ะ
ละครถาปัดปีนี้เป็นเรื่อง MOURIN ROUGE
ครึ่งเเรกเเอบเเป้ก
ครึ่งหลังเปลี่ยนสไตล์ ดูดีขึ้น
ออกเป็นเเนวมิวสิคคัล ชุดการเเสดงดุอลังการขึ้น
เเต่ทำฉากสวยจิงๆ สุดยอดมาก ชอบๆ อบากไปถ่ายรูปกะฉากจิงๆ เเหะๆ
ดูเสดก้อกลับบ้าน
วันนี้เราก้ออยู่บ้านทั้งวัน
นั่งพิมพ์ข้อสอบเเบคทีเรียที่น้องเเอนขอไว้
เออก้อดีวะ..จะได้มีสิ่งตกทอด
น้องๆจะได้เครียดน้อยลง
วันนี้อยู่บ้านทั้งวัน สบายดีจิงๆ
ชีวิตนิสิตเเพทย์ที่ยังมีชีวิตร่อนเร่อย่างอิสระ
เเละไม่ต้องจมปรักกะตำรา
5月8日 สัมมนาฝ่ายพัฒน์...เที่ยวประจวบฯเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเราก้อออกทริปอีกรอบ
เราจะเรียกทริปดีมั๊ยเนี่ย
มานก้อกึ่งๆค่าย
เอาเปนว่าเรียกว่าสัมมนาดีก่า
ก้อไปอ่าวมะนาว จังหวัดประจวบฯ
ทริปนี้สุดยอดมากมาย
เปนทริปที่ได้พักผ่อนดีอ่ะ
ก้อไปขึ้นรถที่คณะตอน 6.30 น. เเต่รถดันมาตั้ง7โมงก่าๆ
ก้อนั่งรถไปกะบุ๋ม ได้คุยกะบุ๋มมากขึ้น
สักพักบุ๋มก้อเล่นคิลเลอร์ไพ่
เราก้อไม่ได้เล่นอ่ะ เนื่องจากกัวเสียงเเหบ เพราะต้องใช้เสียงเยอะมาก
เราก้อนั่งคุยกะกร อาร์ทเเทน เเล้วก้อเตรียมงานเสียงในมุมมืด
พักระหว่างทาง ก้อซื้อน้ำ เเล้วก้อขนมเล็กน้อย
ไปถึงเพชรบุรีที่ชะอำ รถรับสาวขึ้นมา
พ่อสาวเปนปลัดจังหวัด
ต้อนรับดีมากมาย
เเต่เอ...เรารุสึกเเปลกๆ ตอนที่ข้ามถนนไปร้านข้าวนี่สิ
มีตำรวจกันรถให้
เเล้วพวกเรานิสิตเเพทย์ ก้อเดินกันเป็นโขยงเรย
เราก้อนึกถึงวัวข้ามถนนอ่ะ TxT
ข้ามไปกินบะหมี่เป็ด ไอ้คุณน้องอาร์ทก้อกินซ้าอร่อยเรย เกาเหลาเป็ด เยอะมาก+เเพง
กินเสดก้อขึ้นรถ
พอรถออก เราก้อสังเกต เฮ่ยคนไม่ครบก้อเรยต้องตะโกนยกใญ่เรย
ว่าให้รถหยุด คนยังไม่ครบ
ไปถึงที่พักเปนเหมือนค่ายลูกเสือที่ทหารสร้างขึ้น
มีที่โดดหอ...เอสนะอยากโด๊ดอยากโดดหอ
นึกถึงตอนเรียน ร.ด.อ่ะ ที่ต้องโดดหอ
ว่าถ้าไม่โดดเนี่ยนะต้องโดนทหารถีบ
เนี่ยๆ หอโดดร่ม ตั้งตระหง่านเรย
ดูก้อคล้ายๆสุสานเล็กๆด้วย บรรยากาศให้
พี่คนคุมที่นั่นก้อบอก น้องใคอยากโดดโดดเรย
เเต่พี่ไม่รับรองนะว่าจะมีชีวิตรอดป่าว
ซะงั้นอ่ะ................
ลงจากรถก้อขอบคุณพ่อของสาวที่ช่วยออกค่าอาหาร
มื้อกลางวันเเละมื้อเย็น ซึ่งเป็นของทะเลเผา เเถมหาที่พักให้
ต้องขอบคุณมากๆจิงๆนะครับ...เย้ อร่อยจังตังค์อยู่ครบ
ขนของเข้าที่พักเป็นห้องเตียงเรียงๆกัน
เเล้วนั่งประชุมจากบ่ายโมงถึง4โมง
ก้อเกี่ยวกะการบรรยายความรู้สึกเเละประสบการณ์จากการเปนสตาฟฟ์เเละลูกค่าย
ได้พูดเยอะดี..
สักพัก 4โมง
ก้อออกไปเล่นน้ำกันที่ทะเล
เดินย่ำน้ำไปไกลมาก เพราะเปนหาดน้ำขังอ่ะ
ตอนช่วงที่เป็นเเอ่งน้ำขังอ่ะ น้ำจะอุ่นมาก
เดินๆในเเอ่งน้ำเเล้วก้อถ่ายรูปกานไป สบายใจดีจิงๆ
เสียดายจังที่ยังไม่ได้รูป
เดินไปเรื่อยๆ มานก้อเริ่มจะลึกเเล้ว ห่างจากชายหาดพอสมควร
ก้อเล่นน้ำกัน ทริปนี้ดีอ่ะ ได้เล่นน้ำกะหลายๆคน
น้องปี2 ก้อมีน้องเข็ม น้องด้วง น้องพีช น้องตุ้ย น้องตาล น้องเเนน น้องหญิง น้องวิพ น้องนาย น้องโหน่ง น้องตั้ม
ปี3ก้อมี เรา อาร์ท อ๊อก กร สาว เเอม บุ๋ม
ปี4ก้อมี ออย มิ้นท์ โต้ง ก้อง เป๊ก เบลล์
ปี5 ก้อมี โชค ฟลุ๊ค หมี โอ๊ค
โอ๊ะ..ยังไม่ครบมีครายอีกหว่า 32คน เเน่ะ
ขำน้องหญิงอ่ะ กลายเป็นปีศาจทะเลไปได้
เล่นๆอยู่น้องตั้ม อาร์ท อ๊อก กร ก้อดึงห่วงยาง10 อัน มาเล่นเกมชนยาง
เเบ่งเป็นฝ่ายเล่น
สนุกดีอ่ะ ดูมั่วๆดี เหอๆ
เเต่เเล้วเเว่นของโชคก้อหล่นทะเล
เลยต้องเรียงเเถวเดินหาเเว่น คนมองเต็มเรย
คงนึกว่าทำไร
อยู่ๆ ก้อมีคนบอกเจอเเล้ว
เเต่พอหนีบขึ้นมาดันไม่ช่ายเเว่น เเต่เป็นปลาดาวอ่ะ
ขำดีๆ
สรุปหาไม่เจอ
เรยไปยืมเเว่นดำน้ำน้องๆเเถวนั้น
เเล้วโชคก้อดำหา เจอด้วยว่ะ โชคดีนะเนี่ย
เล่นน้ำถึง 6 โมงเสดๆ ก้อขึ้นจากน้ำ ไปอาบน้ำกาน
ห้องน้ำเป็นห้องน้ำรวมอ่ะ นึกถึงตอนสมัยเรียน ร.ด. มากเรย
อาบเสด ก้อมานั่งร้องเพลงค่ายเเป๊บนึง
เเล้วก้อออกไปกินอาหารทะเลย่าง
ก้อกับข้าวเเกงหม้อก้อมี ต้มข่าไก่ ผัดผักรวม ไข่ลูกเขย ปลาหมึกผัดพริก น้ำจิ้มซีฟู้ด
อาหารย่างก้อมี ปลาทู สดมากๆๆๆมีกลิ่นอายของทะเลอยู่ด้วย สุดยอดๆ
เเล้วก้อมีหอยเเมลงภู่เผา หวานมากเรย เรากินไปปามาน70-80 ตัวได้อ่ะ
หอยเเครงก้ออร่อยมาก หวานเชียว ปลาหมึกย่าง อันนี้ย่างเท่าไหร่ก้อไม่พอหมดทุกที
มีปูม้าเผา อร่อยดีๆ เสียดายไม่มีกุ้งอย่างเดียว ไม่งั้นหวานเเซ่บ
กินตั้งเเต่ทุ่มกว่า ยัน3ทุ่มเสด มีโชค น้องตั้ม เเข่งกันกิน สุดยอดมากๆ
เเต่เราไมเเข่งกิน
เราค่อยๆกิน เเต่ไม่หยุดเท่านั้นเอง
น้องวิพกะน้องนาย โทรหาน้องเมย์อ่ะ เเล้วให้เราช่วยปลอมเสียงเป็นอู๋ให้
สงสาน้องเมย์จิงๆ หุหุ
กินเสดเเล้วก้อเคลียร์จาน เเต่ไม่ต้องล้าง
เเล้วก้อไปนั่งร้องเพลง ถามความรูสึกเกี่ยวกะฝ่ายพัฒน์
ก้อมีหลายๆ ความเห็นอ่ะ
อย่างของน้องด้วงบอกว่า เเต่ก่อนเค้าไม่เข้าใจเรยว่า ทำไมฝ่ายพัฒน์จึงต้องร้องเเต่เพลงค่าย
เค้าเคยโดนรุ่นพี่บอกว่าทำไมดีดเเต่ซีรี่เบเกอรี่ ไม่ยอมดีดกีตาร์เพลงเเรกๆบ้าง เพลงฝ่าย
เค้าก้อไม่เข้าใจ มารู้อีกทีว่า พี่บางคนเค้าร้องไห้เรย
เค้าก้อเรยคิดว่าเพลงนี้มันคงเป็นเพลงของฝ่ายจิงๆให้ทุกคนหวนระลึกถึง
วันวานที่ดี ที่ทุกคนได้มาอยู่ร่วมกัน
ถ้าทิ้งเพลงเก่าๆ อีกหน่อยรุ่นอื่นก้อคงร้องไม่เป็น เพลงนี้ก้อจะค่อยๆจางหาย
บรรยากาศฝ่ายพัฒน์ เก่าๆก้อคงไม่เหลือ อกอย่างคือเพลงอื่นๆมันก้อหาฟังได้ง่าย
เเต่เพลงฝ่ายพัฒน์พอได้ยินทีไร ก้อจะนึกถึงค่าย
เราว่าก้อจิงนะ อย่างตอนที่ไปสอนร้องเพลง
เราได้ยินประโยคที่ว่า เนี่ยๆเพลงจุฬาฯก้อเป็นสิ่งที่คู่กับจุฬาฯมา
เวลาที่พี่เก่าๆเค้าได้ยินเพลงจุฬาฯก้อจะหวนระลึกถึงจุฬาฯ บางคนน้ำตาไหล
เราก้อว่าเป้นอารมณ์เดียวกันเลยอ่ะ เพลงค่ายคงเป็นเพลงที่อยู่คู่กับฝ่ายพัฒน์ไปตลอด
........
เปลี่ยนฟีล พอพูดอารายเสด ก้อเริ่มกิจกรรมเสียงในมุมมืด
เราก้อรับเป็นเสียงในมุมๆหนึ่ง
ก้อดับไฟ
อาร์ทเริ่มประโยค เกี่ยวกับ ชีวิตในมหาวิทยาลัย น้องจะมีชีวิตเพียงเเค่การเรียนอย่างเดียวหรือ
เเล้วก้อมีเพลงมหาวิทยาลัย
สาวพูดต่อ พอพูดจบ ก้อเป็นเพลงเพื่อใคร เเล้วเราก้อพูดต่อ
เเนวพูดเป็นปามานเชิญชวนน้องเข้าฝ่าย
เราจำคำพูดได้ด้วยนะ
พอเทียนทุกคนดับ
เราก้อจุดเทียนขึ้นมา
"เธอรู้อะไรไหม....ครั้งหนึ่งที่ฉัน ไม่เคยมีตัวตน
ครั้งหนึ่ง..ที่ฉันได้เเลมองเห็นทุกคนมากมาย กำลังรอฉันอยู่
วันเวลาผ่านไป ฉันค่อยๆก่อตัวขึ้น
ฉันถูกสร้างขึ้นมาจากหลายเเรงกาย เเละหลายเเรงใจ
เมื่อฉันเติบใหญ่ ฉันได้มองเห็นคนที่เฝ้ารอฉันอยู่มีความสุข
เเต่เธอรู้อะไรไหม...ว่าสิ่งที่ฉันเห็นมันไม่ได้มีเเค่นั้น
ฉันเห็นเพื่อนๆ ฉันเห็นพี่ๆ น้องๆของฉัน....รวมถึงตัวฉันเองมีความสุข
จากการที่ได้ให้บางสิ่งบางอย่างที่เราทำได้ เเละการได้รับบางสิ่งบางอย่าง
เเต่เธอรู้อะไรไหม....ว่าฉันก็คงยังขาดบางสิ่งบางอย่างอยู่
สิ่งนั้น...ก็คือเธอ...เธอทุกๆคน
คนที่จะสร้างฉัน ขึ้นมาอีกครั้ง....ค่าย"
เเล้วก้อต่อด้วยเพลง ต่อเทียน
.........เทียนหนึ่งถูกจุดที่นี่....เทียนนี้ถูกจุดไสว.....
ความหมายดีมากๆเรย ชอบๆ เรยเลือกมา สอดคล้องกับประโยคที่เราพูด
เเล้วคนอื่นก้อพูดต่อ จนเสด ก้อเปิดไฟ
เเล้วเล่นโครงพัฒน์ เเทนตัวฝ่าย
อยู่กะออย น้องนาย น้องด้วง โชค บุ๋ม
ออย เเทนฝ่ายเป็นกล่อง
โชคเเทนฝ่ายเป็น เด็กน้อยที่กำลังเดินตามรอยเท้าของพ่อ
เราเเทนฝ่ายเป้นที่ดินว่างเปล่า
น้องนายเเทนฝ่ายเป็นเทียน
น้องด้วงเเทนฝ่ายเป็นไฟที่ส่องสว่างไปยังจุดหมาย
บุ๋มเเทนเป็นเทียนที่จุดสว่างในที่มืด
ก้อได้รู้ความคิดของหลายๆคน
เสดเเล้วก้อมาคุยกะน้องด้วง โชค ออยต่อ
เเล้วก้อมาคุยกะด้วง เเล้วก้อวิพต่อ
พอตี4ก้อไปรวมกะวงเป๊ก สาว น้องเเนน น้องพีช
พอตี5เสดก้อเข้านอน
ตื่นมา7โมงก่า อาบน้ำ
เเล้วก้อกินอาหารเช้า เป็นขนมปังปิ้ง กะไมโลชง
กินเสดก้อประชุมสรุปงาน
เก็บของ ขนของขึ้นรถ
เเล้วไปเที่ยว พิพิธพัณฑ์สัตว์น้ำหว้ากอ มีอันเดอร์เวิล์ดด้วย
เห็นปลากะรัง คล้ายปะการังจิงๆ ไม่สังเกตไม่เห็นเรย
เห็นปลาเก๋าเเล้วอยากเอามันมาบั้งเเล้วย่างหรือทอดจิงๆเรย
สรุปคือสนุกมากมาย
ตามด้วยไปพิพิธพัณฑ์วิทยาศาสตร์
ก้อไปเดินบันไดวนนักวิทยาศาตร์
เเล้วไปดูปรากฏการณ์ต่างๆ น้ำขึ้นน้ำลง เเรงไทดอล
เเล้ว ก้อได้ไปดูห้องดาว มีดาวตกด้วย
ดูเสดก้อไปกินข้าวกลางวันกัน อร่อยมากมาย กินเยอะเชียว..อ้วนเเน่ตรู
เเล้วก้อขึ้นรถ มีเล่นเกมปาหี่
เเต่เราไม่เล่นคิลเลอร์ เเล้วก้อเล่นต่อเพลงกัน จนหมดมุขเลย
เพลงลงท้ายด้วยเธอเยอะมาก เเล้วเป็น ธ ธง
เล่นๆไปก้อไปถึง ร้านเเม่กิมลั้ง เเวะซื้อของฝาก
ก้อไม่ได้ซื้อไรมากอ่ะ ที่บ้านก้อไม่ค่อยมีคนกิน เราก้อไม่ค่อยอยู่บ้าน
ตังค์ก้อไม่ค่อยมี เรยซื้อน้อยสุดๆ
เเล้วกลับมาบนรถก้อต่อเพลงต่อ สักพักก้อมาร้องเพลงกัน
ก่อนถึงคณะเเพทย์ก้อจบด้วยซีรี่ เธอคือดวงตะวันผู้กล้าเเละเเกร่ง....
เราอาสาพัฒนา..........มีไม้กระดาน กระเบื้องมุงหลังคา....พระอาทิตย์สีเเดง
สาดทอเเสงทั่วหลล้า ปลูกหัวใจชาวประชา.........
นกนกเจ้านกน้อยเจ้าเคลื่อนคล้อยไปจากถิ่น.......
นกพิราบบินเหิรลอยทั่วไพรกว้าง.......
เเล้วมาจบด้วยBOOM BAKA ตามด้วย BOOM AC ก้อถึงพอดี
เเล้วก้อขนของมาเก็บที่ห้อง
เราก้อกลับบ้าน
มาถึงบ้านโทรก้ออาบน้ำ นอนหลับเป็นตายเรย 4月25日 ไม่มีรายมากมายเหตุการณ์สำคัญ
1.ตื่นเช้า
2.ออกจากบ้าน
3.ไป รพ.
4.ไปเล่นบาส
5.ไปชมรมเเว้บนึง
6.กลับบ้าน
7.มานั่งเล่นเนท
8.ยังเล่นเนทอยู่
9.อยากเลิกเล่นเเต่ยังเล่นอยู่
10.จาดูบอลอ่ะ
11.เริ่มง่วง
12.ต่อสู้กับความง่วง
13.อาเซนอลจงเจริญ
14อาเซนอลทำได้ อาเซนอล 0 - 0 บียารีล
15.อาเซนอลเข้ารอบชิงชนะเลิศ ยูป่าเเชมเปี้ยนลีกที่ สต้าด เดอ ฟร้องค์ 4月23日 โครงการสอนพี่ร้องเพลงคืนก่อนน้องหนิง คณะวิดยา ไบโอ ที่โทรมาถามเรื่องนิวเเทรค
เค้าโทรมาบอกว่าเค้าติดด้วยเเหละ
ต้องดีใจกะน้องเค้ามากๆเรยอ่ะ
มะวานตื่นเช้ามาเกือบสายเเน่ะ
ต้องไปสอนเพลงกับ อบจ ที่ตึก อปร คณะเเพทย์
เเหะๆ...ไม่พ้นเเถวนี้เรยอ่า
ก้อตื่นมา7.30 เวลานัด 8.00น. ก้อรีบอาบน้ำ
เเล้วก้อไปที่ตึก
ไปถึงมี คท ประธานดำเนินการต้อนรับ เเล้วก้อ อบจ อื่นๆอีกนิด ก้อมียูยู่เเล้วก้อ
เเม็ค นิเทดปี4 มาทักเรา
เค้าบอกเค้าจำได้ว่าเราเคยมาสมัครคัดเลือกผู้อัญเชิญพระเกี้ยวปีเดียวกะเค้า
เค้าก้อบอกชื่อเอสช่ายมะ ที่อยู่ สัตวะ... เราก้อบอกเราอยู่เเพทย์
เค้าก้อเออๆ
จิงๆเค้าจาบอกสหเวชฯเเหละม๊าง
เหอๆ เค้าไม่สงสัยเรยหรอวะ
เค้าก้อปี4
เเล้วกรุจาปีไร เหอๆ
ก้อมาลงทะเบียนเป็นคนเเรกของคอรัสเรยอ่ะ
เเล้วนั่งรอ
สักพักเล่นเกมให้เขียนสิ่งที่ชอบเเล้วหาคู่ ล่าลายเซ็น
เเล้วก้อมานั่งตามกลุ่ม
ก้อมีน้องตาล ตั๋น จ้า นิเทด หงษ์ บันชีสมทบ เเล้วก้อจำชื่อมะได้อีก3คน เเหะๆ
ร้องเพลงเดินจุฬาฯ ประกวด
เเย่จิงเรย...น่าเอาเพลงนอกเหนือจากเพลงจุฬาฯ เหอๆ
พักกินของว่างก้อกินเเซนวิชไปเยอะเรย
สักพักก้อเข้าไปตอนเช้าเป็นvoice training โดยเพนท์
ก้อฝึกๆเป่าๆลม ฝึกหายใจเเละร้องเพลงโดยไม่ใช้คอ
ฝึกโปรเจคเสียง ออกเสียง
เราก้อฝึกให้น้องกิ๊ฟ กะน้องเกศ บันชี เป็นหลัก
เเล้วก้อช่วยน้องหยกดู ส่วนมากเป็นเด็กบันชีอ่า
มีน้องคนนึงชื่อจอม ดูเค้าสนใจการร้องเพลงมากๆเรยอ่า
น่าจะชวนมาร้องคอรัสนะเนี่ย
เเล้วก้อมีน้องตุ๊กตา เค้าก้อตั้งใจมากๆ ดีใจๆ
มานั่งกินข้าวกลางวัน กินไข่ระเบิดไปตั้ง2ฟอง
มีเเกงจืดเเล้วก้อไก่กาเทียม
เอสนะก้องงๆกะจานข้าว
ปกติเอสนะจาดูก้นจานเปนหลัก ถ้าเล็กก้อจาตักน้อย
ทีนี้ไอ้ข้าวกางวัน มันดันเปนจานโฟม กว้างอย่างกะถาด
เอสก้อตักเยอะสิ ก้อเอสกะไม่ถูกนี่นา
โห่วววววๆๆๆๆ
ตอนบ่ายสอนเพลง เดินจุฬาฯ อุทยานจามจุรี เกียรติภูมิจุฬา มหาจุฬาลงกรณ์
พอสอนเสดก้อจะมีเเยกกลุ่มเข้าห้องสอนอย่างละเอียด
ก้อสนุกดี ได้สอนกลุ่ม 2 กะ3 ยังจำชื่อไม่ได้เท่าไหร่เรย หุหุ
อาหารว่างก้อเปนเเยมโรลร้านลุงไก่ไอติม ที่บันชีอ่า อาหย่อยดี
เสดก้อไปชมรม ไปนั่งกิน 14 เหรียญ อีกเเล้นอ่า
เอสนะ ก้อตั้งปณิธาน
กินน้อยๆ
พออาหารมาเท่านั้น ปณิธานอันเเน่เเน่ว ก้อกะเเด่วหายไป
กลายเปนความหิววววว
เอสก้อตักอย่างเกรงจยมากๆเรย เหนกินหลายคน
เรยต้องตักเร็วพิเสด อร่อยเจงๆๆๆ
วันนี้สั่งจิ้มจุ่มด้วยเเหละ สรุปเสียไปคนละ80เเน่ะ เหอๆ กินเยอะจัด
วันนี้ได้กินต้มโคล้งปลาดุกเปนวันเเรก ไม่เค้ยไม่เคยกินมาก่อนเรย
นอกนั้นก้อลาบเป็ด คอหมูย่างนี่10จานได้ ลาบปลาดุก ตำไทย
กินเสด ก้อเดินไปพาราก้อนกะอ๊อก กะกอล์ฟ
ไปดูหนังเรื่อง Ghost game ที่พวก AF1เล่นกาน
ก้อไปดู สนุกดีนะ เเต่การดำเนินเรื่องเราว่าง่ายไปหน่อย
ก้อให้3ดาวละกัน
ดูๆก้อตื่นเต้นดี
ละก้อกลับบ้าน นอนกลับเรยอ่า
วันนี้ก้อต้องไปสอนเพลงอีก
ตอนเช้าก้อไม่ทำไรมากอ่า สอนเพลง
จามจุรีศรีจุฬาฯ กะ จามจุรีประดับใจ ตอนเบรกวันนี้มีเเซนวิชทูน่า
อร่อยอีกเเล้ว เเล้วก้อมีโรลปูอัด
สอนเสด ตอนบ่ายก้อมีทวนเพลงทั้งหมดอีกครั้ง
เเล้วมีกิจกรรมดวลเพลง
ทีม3 ได้ร้องเพลงมหาจุฬาลงกรณ์ กับ จามจุรีประดับใจ
เพราะดีนะ เเต่เพลงหลังเพี้ยนบ้าง
ตอนบ่ายมีของว่างคือเเยมโรลหนาเเน่น - -''
ดีใจๆ วันนี้ได้คุยกะน้อง Jud กะ น้องจอย น้องคณะสหเวชฯ
ดีจังน้องน่ารักมากๆ
ตอนกลับยังมาลาเราเรย ทำให้เริ่มคิดถึงคณะสหเวชฯเรยอ่ะ
คณะที่อบอุ่นที่ซู้ดเรย!!!
เเต่.....ใบประกอบโรคศิลป์ ตรู ทามมายไม่ออกซะทีฟระ
ก่อนกลับก้อมีถ่ายรูปรวม
เเล้วก้อเเยกย้ายกลับ ปามาน4โมงก่าๆ
ก้อนิดโย่ไปส่งที่ชมรม
เเล้วก้อนั่งไรท์เพลง
ที่สนามจุ๊บมีคอนเสิดบอย โกสิยพงศ์ด้วยอ่ะ
คนเยอะมากมาย
ดูน่าดูจิงๆ
เเล้วก้อไปกินฟูจิกาน กินเบนโตะเทมปูระไป อิ่มมากกกกกกก
เเล้วก้อกลับบ้าน 4月21日 อัพน้อยวันนี้กว่าจะได้ออกจากบ้านก้อเที่ยงเเระ
ทีเเรกจะไปจัดห้องฝ่ายพัฒน์
ก้อเปลี่ยนใจซะงั้น
วันนี้ผลนิวเเทรคออกเเหละ มีน้องคณะมาตั้ง 6 คน
น้องอ้อ เเอร์ โตโต้ ขิง ใหม่ เอ
ไปเล่นบาสกะน้องอู๋ ยู่ อุ๋ย
ไปเล่นเเบดที่ยิม2 กะโบ จูนเนอร์ เติ้ล มี่
เเล้วไปซ้อมเพลงเตรียมไปสอนเพลงพรุ่งนี้
ไปกินก๋วยเตี๋ยวคั่วไก่สวนหลวงมา
เเล้วก้อกลับบ้าน
มีน้องจากวิดยา ไบโอ ชื่อน้องหนิง มาปรึกษานิวเเทรครอบ2ด้วยเเหละ
เเล้วเราก้อมานั่งเล่นเนทต่อ 4月20日 บริจาคเลือดวันนี้ตื่นสายอ่ะ
ผลจากมะคืนนอนตี3ก่า
เนื่องจากดูอาเซนอล เตะกะบียารีล
ดีนะที่ชนะ 1-0 เเอบลุ้น กัวถูกตีเสมอจิงๆ
ผลเเห่งการลุ้นรุนเเรงจัด
เรยหมดเเรง
กว่าจะตื่นก้อ10โมงก่า
เก่งก้อโทรมา ถามเรื่องนัด
อาบน้ำ เเต่งตัว
เเล้วเราก้อออกไปMBK
ทีเเรกเเอบก่งก๊งอ่ะ คิดว่าเป็นลานหน้ามาบุญครอง
เรยเดินออกไปข้างนอก
ที่เเท้ลานมันอยู่ข้างในMBK เเต่อยู่หน้าทางเข้าโตคิว
ก้อมางานรับบริจาคโลหิตของคณะเเพทย์
ตอนเช้าก้อเดินขบวนรณรงค์ในห้าง ตั้งเเต่ชั้น1-7 เรยอ่ะ
ดูวันนี้คนสนใจก่ามะวาน
คงเป็นเพราะมีโทรโข่ง
ปามานบ่าย2 ยังไม่ได้กินข้าวเรย
ก้อมาเดินเเจกใบประเมินเเทน
คนมาบริจาคโลหิตเยอะมากเรย
ปามานบ่าย3 พี่ตั้มก้อเรียกไป
ไปนั่งเป็นหมอตรวจวัดความดัน เเต่วัดคนที่เคยบริจาคหลายครั้งเเล้ว
สนุกดีนะ ได้ตรวจได้คุย
เพราะปกติตรงที่ตรวจนี้เค้าจะให้เเค่หมอ externขึ้นไปตรวจ
เเต่เราก้อต้องให้พี่จบจากมศว เค้าช่วยเซ็นให้อ่ะ
ได้ฝึกวัดความดันจนคล่องเรยอ่ะ
พอเสดเเล้วก้อไปซ้อมคอรัส
เเล้วซ้อมเสดก้อไปกิน 14 เหรียญ ที่สวนหลวงอ่า
เเล้วติดรถหญิงดิวกลับมาที่อนุสาวรีย์เเล้วถึงนั่งรถกลับบ้าน
กลับมาก้อง่วงๆเเต่ก้อเล่นเนทต่อ
หาวววว |
|
||||
|
|
